مديريت
کودي: مديريت کودي يک عامل بحراني در توليد کلزا به حساب ميآيد. توازن و
تاثير اين مديريت نه تنها به بهينه سازي عملکردهاي گياه و سودبخشي آن
نيازمند است، بلکه کيفيت و محافظت ظرفيت توليد را در منابع خاکي تضمين
ميکند. مقادير مختلف کود که براي توليد بهينه مورد استفاده قرار ميگيرد به
عواملي از قبيل پتانسيل توليد گياه، روش و شکل کاربرد کود و همچنين سطوح
مواد غذاي قابل دسترس در خاک، بستگي دارد. به دليل نيازهاي کودي نسبتاً
بالا در گلزا اکثر خاکهايي که اين گياه در آن رشد ميکند قادر به فراهم
کردن شرايط مساعد مطلوب از لحاظ مواد غذايي براي عملکرد دانه، روغن و
ترکيبات پروتئين نميباشند. در اين مبحث ما به بررسي اطلاعات موجود از جنبه
هاي متفاوت مديريت کوددهي و همچنين کاربرد متعارف کودها در اين زراعت
پرداخته و آن ها را در توليد گلزا مورد بحث قرار ميدهيم. تقويت حاصلخيزي
خاک: گلزا به حاصلخيزي خاک به خوبي پاسخ ميدهد. در خاک هاي حاصلخيز که
مقادير مواد غذايي به اندازه کافي است، محصول مناسبي توليد ميکند. اين
گياه براي رشد و نمو و بازدهي مطلوب به اغلب مواد معدني مورد نياز گياهان
نياز دارد.
ادامه مطلب
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387ساعت توسط adn
|
مهندسي ژنتيك توليد كردهاند كه اسپرمشان از خود نور تشعشع ميكند. اين
بيضههاي منور به دانشمندان امكان ميدهد تا پشههاي نر را از پشههاي
ماده در همان مراحل اوليه و در زماني كه پشهها در شفيره قرار دارند تشخيص
دهند و آن دو را از يكديگر جدا سازند. يكي از مهمترين روشها براي كنترل آفات، رها ساختن حشرات عقيم شده در محيط زيست است.
اين حشرات به واسطه ناتواني در توليد
مثل، قادر نخواهند بود به فعاليتهاي تخريبي خود ادامه دهند اما در مورد
پشهها از آنجا كه ماده اين حشرات ناقل بيماري مالاريا است، رها كردن نوع
خنثي شده انها در محيط زيست عاقلانه نيست و اين امر بايد صرفا محدود به
پشههاي نر شود. به نوشته نشريه نيچر ويژه فناوري
زيستي بيضههاي منور كه بتازگي به وسيله محققان امپريال كالج دانشگاه لندن
و به سرپرستي آندرئا كريستاني تكميل شده اند، به دانشمندان كمك ميكنند نا
پشههاي نر را عقيم و سترون كنند و آنها را در محيط آزاد سازند.
محققان بتازگي يك نوع از اين پشهها را
كه نوع ماده آن عامل اصلي انتقال مالاريا در قاره آسيا است و پشه "آنوفل"
نام دارد (انوفلس استفنسي ( Anopheles stephensiدر محيط رها ساخته اند.
+
نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آبان 1387ساعت توسط adn
|
هدف از اين نوع نظام كشاورزي زراعت و پرورش گياهان
زراعي در زميني كه خاك آن زنده و سالم باقي بماند . براي اين منظور از ضايعات مواد
آلي ( ضايعات گياهان زراعي ، پسماند مزرعه و دام ، ضايعات آبزيان ) و ساير مواد
بيولوژيكي همراه با ميكروب هاي مفيد ( كودهاي زيستي ) براي آزاد سازي عناصر غذايي
به محيط رويش گياهان زراعي جهت پايداري توليد در محيط سالم و عاري از آلودگي
استفاده مي كنند.
